The development of British democracy
Democracy is a system of government where the whole adult population gets a say. This might be by direct voting or by choosing representatives to make decisions on their behalf.
At the turn of the 19th century, Britain was not a democracy as we know it today. Although there were elections to select members of Parliament (MPs), only a small group of people could vote. They were men who were over 21 years of age and who owned a certain amount of property.
The franchise (that is, the number of people who had the right to vote) grew over the course of the 19th century and political parties began to involve ordinary men and women as members.
In the 1830s and 1840s, a group called the Chartists campaigned for reform. They wanted six changes:
- for every man to have the vote
- elections every year
- for all regions to be equal in the electoral system
- secret ballots
- for any man to be able to stand as an MP
- for MPs to be paid.
At the time, the campaign was generally seen as a failure. However, by 1918 most of these reforms had been adopted. The voting franchise was also extended to women over 30, and then in 1928 to men and women over 21. In 1969, the voting age was reduced to 18 for men and women.
Ta sekcja wyjaśnia, jak rozwijało się prawo wyborcze w Wielkiej Brytanii. Demokracja to ustrój, w którym cała dorosła ludność ma wpływ na rządzenie, bezpośrednio przez głosowanie albo przez wybieranie przedstawicieli. Na początku XIX w. Brytania nie była demokracją w dzisiejszym rozumieniu: wybierano posłów do parlamentu, ale głosować mogła tylko niewielka grupa mężczyzn powyżej 21 lat, którzy posiadali określony majątek. Z czasem rosła liczba osób z prawem głosu, a partie zaczęły angażować zwykłych mężczyzn i kobiety. W latach 1830–1840 Chartists domagali się sześciu zmian: głosu dla każdego mężczyzny, corocznych wyborów, równego systemu wyborczego dla wszystkich regionów, tajnego głosowania, możliwości kandydowania każdego mężczyzny na posła i płacenia posłom. Wtedy kampanię uznawano ogólnie za porażkę, ale do 1918 r. przyjęto większość tych reform. Prawo głosu rozszerzono na kobiety powyżej 30 lat, a w 1928 r. na mężczyzn i kobiety powyżej 21 lat. W 1969 r. wiek wyborczy obniżono do 18 lat dla obu płci.
The handbook text is reproduced under the terms printed in Life in the United Kingdom: A Guide for New Residents, 3rd edition: © Crown copyright 2013. It is reproduced accurately, the title is given, and this site does not use the Home Office crest or imitate the official edition. We are not an official publication. The reproduced text is the 3rd edition (2013). Later official impressions changed some references from the Queen to King Charles III and renamed some institutions. Where something looks dated, check the current official handbook on GOV.UK.
Pytania ćwiczeniowe
Postęp jest zapisywany tylko w tej przeglądarce. Nie ma kont.
At the start of the 19th century, which people could vote in UK parliamentary elections?
Prawo głosu mieli tylko mężczyźni powyżej 21. roku życia, którzy posiadali określony majątek.Which reform did the Chartists campaign for in the 1830s and 1840s?
Coroczne wybory były jedną z sześciu zmian, których domagali się czartyści.Which group gained the right to vote in 1918?
W 1918 r. prawo głosu rozszerzono na kobiety powyżej 30. roku życia.In which year was the UK voting age lowered to 18 for both men and women?
W 1969 r. wiek uprawniający do głosowania obniżono do 18 lat zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet.